Η δυσφημιστική για τη χώρα, εικόνα των συμβασιούχων του Υπ. Πολιτισμού να αποκλείουν την πρόσβαση στην Ακρόπολη και να μετατρέπεται ο περιβάλλον χώρος σε πεδίο μάχης με τις δυνάμεις ασφαλείας, θα έπρεπε να δημιουργεί σε απεργούς και κυβέρνηση συναισθήματα ντροπής για την ανικανότητα τους να διαχειριστούν με πολιιτκούς όρους ένα ζήτημα που χρονίζει. Η ιστορία των συμβασιούχων, πολλές φορές με πολυετή συνεχή ανανέωση συμβάσεων είναι μια μόνιμη γάγγραινα του δημοσίου τομέα μας, που ανακυκλώνεται για μικροκομματικούς λόγους. Ο σεβασμός όμως απέναντι στα εθνικά σύμβολα, θα έπρεπε να έχει εμπνεύσει και τις δυο πλευρές ώστε οι αντιδράσεις τους να κινούνται στα όρια της ευπρέπειας και της αξιοσύνης που αντιπροσωπεύει ο συγκεκριμένος χώρος.