.png "English"){kind=small}
Ο κ. Πανούσης
ένας αξιοπρεπέστατος καθηγητής του Παντείου με χαρακτήρα μετριοπαθή, νουνεχή,
χωρίς υπερβολές και προκλητικές ακρότητες όπως κάποιοι συνάδερφοι του,
αναμένονταν να είναι μια επιλογή που θα υπηρετήσει τη Δημόσια Τάξη με υψηλό
δημοκρατικό συναίσθημα αλλά και ρεαλισμό μακριά από τις χαλαρές αντιλήψεις
που διαχρονικά διαπερνούσαν το σκεπτικό του ΣΥΡΙΖΑ. Αποδεικνύεται όμως, μέρα με
τη μέρα, ότι ο εκπρόσωπος της «αριστεράς της ευθύνης» στην προσπάθεια του να
συγκεράσει την κοινωνική ανάγκη για ασφάλεια με την απέχθεια μέρους της
κυβερνητικής παράταξης προς την αστική ευνομία δεν αποφεύγει τραγικά λάθη.
Ξεκίνησε
μετατρέποντας τα κέντρα φιλοξενίας παράνομων μεταναστών σε ιδιότυπα
κάμπινγκ όπου όποιος θέλει μπαίνει και βγαίνει με το κράτος σχεδόν αμέτοχο
παρακολουθητή. Ούτε η ποιότητα των κέντρων και των υπηρεσιών που προσφέρουν
αναβαθμίστηκε, ούτε οι μετανάστες βρίσκουν λύση στο πρόβλημα τους με το να
διοχετεύονται με τηλεοπτική κάλυψη και πάλι στο κέντρο της Αθήνας βορά στα
νύχια του οργανωμένου εγκλήματος, ούτε φυσικά η εικόνα της πόλης και η ζωή
των πολιτών αναβαθμίζεται.
Έτσι περάσαμε στο
επόμενο στάδιο όπου έμπλεξε, από άγνοια ή κομματική πίεση, τις υποχρεώσεις
και τα δικαιώματα των συνθηκών Σένγκεν και Δουβλίνο ανοίγοντας μια συζήτηση
για την άκριτη, μαζική χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων προωθώντας δεκάδες
χιλιάδων μεταναστών προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Το νήμα αυτής της διπλωματικά
επικίνδυνης λογικής που οδηγεί τη χώρα στον απομονωτισμό «τραβήχτηκε»
από άλλους κυβερνητικούς παράγοντες τόσο πολύ που έφτασε στο σημείο να
ταυτίζεται ακόμα και με κραυγές για τζιχαντιστές.
Ήρθαν και τα
γεγονότα των τελευταίων ημερών να επιβεβαιώσουν ότι το νέο δόγμα δημόσιας
τάξης δεν είναι άλλο από τα «χαλαρά και βλέπουμε!». Η πολυήμερη κατάληψη
της Νομικής και των γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ, η «καλλιτεχνική» βεβήλωση του
Πολυτεχνείου και του αγάλματος του Παλαμά ο αποκεφαλισμός της Κυβέλης, η ανίερη
ασέλγεια εκκλησιών κι όλες οι λοιπές καταστροφές χωρίς καμιά αστυνομική
παρέμβαση υπηρετεί μια δεδομένη προσέγγιση που εξέφρασε ο ίδιος ο κ. Πανούσης
μιλώντας για λιγότερες ζημιές από την μη σύγκρουση με τους αντιεξουσιαστές!
Ήδη πολλές χώρες ανά την υφήλιο ζητούν την τεχνογνωσία και το πλάνο δράσης
αυτής της πρωτοποριακής συλλογιστικής!
Ως κερασάκι στην
τούρτα της χλιαρότητας προστέθηκε και η ρύθμιση για την κατάργηση των
φυλακών υψηλής ασφάλειας, ευνοϊκές αλλαγές στις άδειες και διεύρυνση των
δυνατοτήτων επικοινωνίας των βαρυποινιτών. Ο ανθρωπισμός που οφείλει να διέπει
κάθε δημοκρατικό καθεστώς δεν μπορεί να συγχέεται με φωτογραφικές παρεμβάσεις προς
όφελος ειδεχθέστατων εγκληματιών που τους δίνουν περιθώριο συνέχισης της
δράσης τους, όταν μάλιστα δεν υπάρχει και το τεχνολογικό υπόβαθρο για την
αποτελεσματική παρακολούθηση τους εκτός φυλακής.
Η ασφάλεια για
μια κοινωνία δεν είναι παράπλευρη επιθυμία αλλά δομικό στοιχείο διατήρησης
της συνεκτικότητας και εμπέδωσης της ισονομίας ως βασική προϋπόθεση για την
εύρυθμη λειτουργία της. Όσοι επιμένουν να την υποσκάπτουν με προκάλυμμα
ιδεοληπτικούς ψυχαναγκασμούς ριζωμένους από ξεπερασμένες καταπιεστικότερες
εποχές, δεν αδιαφορούν απλά για την αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων αλλά
μετατρέπουν τη χώρα σε μια κοιτίδα εγκληματικής χαλαρότητας.
Κων/νος Μανίκας
Δεν είναι μόνο
ότι θεωρείτε δεδομένο ότι ένα γενικευμένο «πάγωμα» της ελληνικής οικονομίας
θα περιορίσει το στόχο για ρυθμό ανάπτυξης 3% για το 2015 ακόμα και κοντά στο
1%. Ήδη οι τουριστικές κρατήσεις βρίσκονται σε μια φάση καμπής σε σχέση
με τα αναμενόμενα, οι εξαγωγές περιμένουν στάσιμες γιατί αρχίζει να επανέρχεται
η άρνηση πληρωμής με επιταγές από ελληνικές επιχειρήσεις υπό το φόβο
νομισματικής αλλαγής και άλλοι τομείς της οικονομίας όπως η ναυτιλία ή οι
κατασκευές μπαίνουν σε μια φάση αναμονής.
Όλα αυτά μπορούν
να φέρουν πέρα από την αναπτυξιακή συρρίκνωση, δραστική μείωση των δημοσίων
εσόδων (συνεπικουρούμενη κι από την μερική στάση πληρωμών όσων πολιτών
πιστεύουν ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα προχωρήσει σε σεισάχθεια για όλους που θα
διαγράφει χρέη με μια μονοκονδυλιά, καθιστώντας πιο επιτακτική τη λήψη νέων
μέτρων αφού το δημοσιονομικό κενό είναι εύκολο να αυξηθεί κατά
τουλάχιστον ένα ακόμα δις ευρώ!
Μεγάλο κεφάλαιο
όμως στις πολιτικές προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ είναι και οι εθνικές μας
υποθέσεις, η ασφάλεια των πολιτών, η διεθνής συνεργασία για την πάταξη της
τρομοκρατίας, η μεταναστευτική πολιτική, η προσέγγιση της εκπαιδευτικής
διαδικασίας. Ελάχιστα αναφερόμαστε σε αυτές τις προτάσεις του θεωρώντας εσφαλμένα
ότι δεν συναποτελούν μαζί με το οικονομικό πρόγραμμα τα θεμέλια μιας
οικουμενικής αντίληψης για το κράτος, την οικονομία και την κοινωνία που
οραματίζονται.
Ειδικά το μέρος
του αστικού κοινού που φλερτάρει πλέον με το ΣΥΡΙΖΑ λησμονεί ότι η ιδιοσυγκρασία
και τα ιδανικά του ήταν σε μόνιμη σύγκρουση είτε με τις διεθνιστικές
θεωρήσεις των γεωπολτικών καταστάσεων που συμβιβάζονται με αμφίβολες
λύσεις, είτε με την άκριτη ταύτιση με παντός είδους απελευθερωτικά κινήματα ανά
τον κόσμο. Βρισκόταν σε αντίθεση με αφελείς αφοπλιστικές θέσεις για την
φύλαξη των πόλεων και χαλαρές τοποθετήσεις για τον ένοπλο ταξικό αγώνα, για
την μεταναστευτική «ευαισθησία» που επιβάρυνε το παρεμπόριο, την μαύρη
εργασία και την εγκληματικότητα.
Αντιπαρατέθηκαν
διαχρονικά ακόμα και για τον προσανατολισμό της παιδείας προτάσσοντας
τον εθνικό σκοπό της αλλά και το άνοιγμα της εκπαίδευσης στον ανταγωνισμό με
τον ιδιωτικό τομέα, όταν κάποιοι άλλοι πρέσβευαν και πρεσβεύουν μια συνεχνιακή,
και καταδικαστική σε κάθε πατριωτισμό, αντίληψη.
Όλες αυτές οι
παράπλευρες απώλειες δεν θα είναι ένα τυχαίο συμπλήρωμα αλλά αναπόσπαστο συστατικό
στοιχείο μιας ιδεολογικής κουλτούρας που βρισκόταν πάντοτε απέναντι σε κάθε
αστικό στοιχείο. Όσο κι αν καμουφλαριστούν, όσο κι αν ωραιοποιηθούν οι παρεμβάσεις
τους σε αυτά τα ζητήματα θα πλήξουν τον αξιακό πυρήνα της κοινωνίας μας.
Όταν θα
αντιληφθούμε ότι όλα αυτά είναι απείρως σημαντικότερα από το «τυράκι» μιας αμφίβολης
εισοδηματικής βελτίωσης που έτσι κι αλλιώς στηρίζεται σε ευχολόγια και
προεξόφληση της αλλαγής στάσης των άλλων (που δεν προκύπτει από πουθενά) ίσως
θα είναι αργά για να συνειδητοποιήσουμε το ανεπανόρθωτο ηθικό σφάλμα που
θα έχουμε κάνει.
Κων/νος Μανίκας
Οικονομολόγος –Ψυχολόγος
