Επετειακό "Φρενοκομείο". Ένας χρόνος ραδιοφωνικής τρέλας, "ψυχοθεραπείας" για τα λογικά και παράλογα στην πολιτική, την οικονομία και την κοινωνία, δεν είναι αρκετός. Τον γιορτάσαμε αναπολώντας στιγμές, παίζοντας αγαπημένες ξένες και ελληνικές μελωδίες, μοιράζοντας δώρα στους ακροατές.
Σε μια μέρα που ομαδοποιούμε τις δόσεις προς το ΔΝΤ και εξατομικεύουμε τις επιπτώσεις των νέων φορολογικών μέτρων, ο Κώστας Μανίκας επιλέγει αυτή την Παρασκευή 1-3 μμ στον iD Radio να συνδυάσει την πολιτική παράνοια των ημερών με τις ευχάριστες ραδιοφωνικές εμπειρίες μιας ολόκληρης χρονιάς.
Σε μια μέρα που ομαδοποιούμε τις δόσεις προς το ΔΝΤ και εξατομικεύουμε τις επιπτώσεις των νέων φορολογικών μέτρων, ο Κώστας Μανίκας επιλέγει αυτή την Παρασκευή 1-3 μμ στον iD Radio να συνδυάσει την πολιτική παράνοια των ημερών με τις ευχάριστες ραδιοφωνικές εμπειρίες μιας ολόκληρης χρονιάς.
Όχι δεν αποτελεί εθνικιστική έξαρση, ούτε σοβινιστική διάθεση υποτίμησης άλλων εθνοτήτων! Είναι η εσώτερη ανάγκη κάθε ανθρώπου να ταυτιστεί με ένα σύνολο αξιών και μια σειρά ιστορικών παραδειγμάτων. Είναι η επιθυμία του ατόμου να ψηλαφίσει τη διαδρομή που ενώνει την εθνική ρίζα με τον παρόντα ανθό. Αυτό εξυπηρετούν, σε ένα αρχικό επίπεδο, οι επετειακοί εορτασμοί, αλλά ο ρόλος τους οφείλει να είναι ευρύτερος και βαθύτερος.
Σε περιόδους εθνικών επετείων αναπολούμε ένδοξες στιγμές του παρελθόντος, ανακαλούμε αξίες και διδάγματα, αναζητούμε τρόπους αντιπαραβολής και αξιοποίησης τους στο σημερινό γίγνεσθαι. Η τωρινή όμως συγκυρία δεν επιτρέπει την απλή επετειακή αναμόχλευση συναισθημάτων και αναμνήσεων, ούτε τη γενικόλογη αξιακή θεωρητικολογία. Το κρίσιμο των συνθηκών και το αβέβαιο των εξελίξεων απαιτούν από την πολιτική ηγεσία αλλά πρωτίστως από την κοινωνία ένα ξεκάθαρο και ταυτόχρονο, διπλό ΟΧΙ αλλά και ένα μεγάλο και συνεπές δημιουργικό ΝΑΙ.
Συχνά η άρνηση φορτίζεται με διάθεση μη ευεργετική για το κοινωνικό σύνολο και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Η άρνηση κάθε αλλαγής, της προόδου, της άλλης άποψης, της διαφορετικότητας, της ελευθερίας. Η καθημερινότητα όμως και η ιστορία αποδεικνύουν ότι δεν είναι λίγες οι φορές που η άρνηση αποτελεί την υπέρτατη αρετή, μια εξαιρετικά δύσκολη απόφαση αξιοπρέπειας και σεβασμού σε βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Οφείλεις να αρνείσαι τη υποταγή, τον εκβιασμό, την οπισθοδρόμηση, την ομογενοποίηση, τον ευτελισμό των αξιών.


