.png "English"){kind=small}
Είναι τραγελαφική η εικόνα του εκπροσώπου τύπου της κυβέρνησης να προσπαθεί να επιτελέσει το ρόλο του ως επικοινωνιακού αναπαραγωγού μιας πολιτικής της οποίας οι περιορισμοί και τα αδιέξοδα είναι πλέον προφανή και στον πιο καλόπιστο απέναντι στις αρχικές κυβερνητικές προθέσεις. Όταν τα επιχειρήματα υπεράσπισης των επιλογών της, εκτείνονται από αναφορές στο πλαίσιο του καπιταλισμού στο οποίο κινούμαστε, έως τον εκτροχιασμό της ύφεσης (λες και προκύπτει από παρθενογένεση!) και την αναθεώρηση του καταγεγραμμένου ελλείμματος για το 2009 (λησμονώντας τον τρόπο με τον οποίο έγινε!) τότε είναι πρόδηλη η αμηχανία τους μπρος στην αδυναμία συντήρησης του φοβικού σκεπτικού με το οποίο επέβαλλαν την προσφυγή στην Τρόικα.
