.png "English"){kind=small}
"Ο κόσμος έχει ανάγκη να δει «αίμα»" είναι η εύγλωττη έκφραση που ακούγεται πιο συχνά από ποτέ, το τελευταίο διάστημα. Μια κοινωνία που αναγκάζεται σε βίαιη αλλαγή του τρόπου ζωή της, επίπονες εισοδηματικές περικοπές, περιορισμούς εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, βιώνει καθημερινά την ανεργία και την αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών, επιζητεί στην τιμωρία πολιτικών προσώπων που διαχειρίστηκαν τα δημόσια πράγματα τις τελευταίες δεκαετίες, μια συναισθηματική, έστω, εξιλέωση. Όταν μάλιστα βλέπει κορυφαίες υποθέσεις (Siemens, χρηματιστήριο κλπ) να περνούν ουσιαστικά στη λήθη και το επικοινωνιακό βάρος των αμαρτιών του συστήματος να άρουν «απόβλητες» από το πολιτικό προσκήνιο, εδώ και καιρό, προσωπικότητες τύπου Μαντέλη και Τσοχατζόπουλου, δικαιολογημένα εξοργίζεται ακόμα περισσότερο.
Η παλλαϊκή διάθεση για τιμωρία των επίορκων πολιτικών, έρχεται αντιμέτωπη με την οικτρή πραγματικότητα. Ασαφείς εξελίξεις σε σημαντικές υποθέσεις, περιορισμένης έκτασης ή και επιλεκτικές διώξεις, δικαστικές αποφάσεις με προφανή (;) πολιτική χροιά. Στην υπόθεση Ψωμιάδη, που τις τελευταίες ημέρες αποτέλεσε κεντρικό πολιτικό ζήτημα, ήρθε να προστεθεί κι η απόφαση (καταδικαστική με αναστολή) για την μη κατάθεση πόθεν έσχες από τον κ.Μαντέλη. Μπορούν όμως οι δυο υποθέσεις να ενταχθούν στο ίδιο πλαίσιο και αρκούν οι διευθετήσεις τέτοιων ζητημάτων για να εκτονώσουν την κοινωνική επιταγή για βαθιά κάθαρση στο πολιτικό σύστημα. 
