ΜΠΟΡΕΙ οι Ευρωπαίοι ηγέτες να μην κατέληξαν χθες στην αναμενόμενη απόφαση για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, αλλά τα περισσότερα δεδομένα είναι γνωστά και, δυστυχώς, προαναγγέλλουν μια σκληρή δεκαετία για τη χώρα και τους πολίτες.

ΤΟ «κούρεμα» αυτό θα γίνει επειδή το σημερινό χρέος της Ελλάδας και η δυναμική που έχει το καθιστούν ουσιαστικά ανεξέλεγκτο. Αλλωστε, γι' αυτόν το λόγο αναθεωρείται η απόφαση του περασμένου Ιουλίου και το ύψος του νέου «κουρέματος» θα κινείται μεταξύ του 50% και του 60%. Είναι μια πρώτη ομολογία αποτυχίας των μέχρι τώρα σχεδιασμών των Ευρωπαίων ηγετών.

Πριν από αρκετούς μήνες, ο LEX στην τελευταία σελίδα των Financial Times είχε γράψει ένα καταπληκτικό άρθρο για την Ελλάδα. Όχι από αυτά που μας λοιδορούσαν, αλλά αυτά που με βρετανικό μαύρο χιούμορ έλεγαν την αλήθεια:

«Οι χρεοκοπίες μοιάζουν πολύ με τον έρωτα. Κάποιες φορές όλα κρίνονται σε μια στιγμή: μια έκρηξη συναισθημάτων, μια έλλειψη χρημάτων στην τράπεζα. Αλλά τις περισσότερες φορές η μετάβαση από τη μια κατάσταση στην άλλη επέρχεται σταδιακά. Μπορεί να περάσουν μήνες ή χρόνια για να περάσει κανείς τα όρια ανάμεσα στη συμπάθεια και τον έρωτα. Και οι οφειλέτες, ιδίως αυτοί που είναι μεγάλοι και σύνθετοι, διολισθαίνουν σιγά – σιγά από τη δυνατότητα στη μη δυνατότητα να πληρώσουν.

Του Μιχάλη Δημητρίου

* Μου το επεσήμαναν, διαμαρτυρόμενοι, ορισμένοι αναγνώστες μας. Ποιος άραγε ακούγεται αυτόν τον καιρό εξίσου με το «Μεσοπρόθεσμο», το «κούρεμα χρέους», το PSI και άλλα συναφή; Είναι ο «πατριωτισμός» σε διάφορες παραλλαγές, από το εθνικό προσκλητήριο έως τη σωτηρία της πατρίδας, με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, λέει ο αντιπρόεδρος Ευ. Βενιζέλος, «να σηκώνουν το βάρος αυτής της πατρίδας σε μια Ευρώπη αμήχανη και ο τόπος τα παίζει όλα για όλα». Με πρώτο τον πρωθυπουργό να αναφέρεται στην πατρίδα, στην εθνική ευθύνη και το πατριωτικό καθήκον πολλές φορές σε κάθε λόγο του, πάντα σε κάθε δήλωσή του.

«ΑΝ ΜΕ ΕΙΧΑΤΕ ακούσει δεν θα φτάναμε ως εδώ. Ψηφίζω, αλλά αυτή είναι η τελευταία φορά». Βάσω Παπανδρέου.
«Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ των επομένων ημερών θέλει πλαίσιο, στόχους, κόκκινες γραμμές». Αννα Διαμαντοπούλου.
«ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ λεπτομέρειες σ’ αυτή τη λεπτή φάση των διαπραγματεύσεων. Τώρα αν αποφασίζουν χωρίς εμάς, αυτό είναι λάθος. Μήπως είναι η ώρα να δούμε πού βρισκόμαστε και πού πάμε;», Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΙΩΝ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ στελεχών του ΠΑΣΟΚ την ημέρα της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου, με το πιστόλι της έκτης δόσης στον κρόταφο, αποδεικνύουν το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η κυβέρνηση, παρασύροντας μαζί της και τη χώρα.

Του Παναγιώτη Μπουσμπουρέλη

Οι Γερμανοί το σκέφτονται. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι έβαλαν και δεύτερο meeting κολλητά την Τετάρτη. Πόσο πρέπει να το σκεφθούν για να το πιστέψουν ότι ο EFSF πρέπει να γίνει μπαζούκας και όχι νεροπίστολο. Το τίμημα; Θα βάλουν όλους τους Ευρωπαίους στην μέγγενη.

Σε αντίθετη περίπτωση δεν πρόκειται να χαρίσουν σε κανέναν κεφάλαια και εγγυήσεις για να αγοράζει ομόλογα από την δευτερογενή αγορά. Ετσι κι αλλιώς όλα αυτά σημαίνουν νέο leverage και οι Γερμανοί δεν το εμπιστεύονται. Οπότε η μάχη έχει δρόμο ακόμα. Το leverage το ξέρουν καλά οι Αμερικανοί. Οι Γερμανοί όχι. Για τον λόγο αυτό και οι δεσμεύσεις της νέας γερμανικής αυτοκρατορίας θα είναι εξαντλητικές προς τους προβληματικούς της Νότιας Ευρώπης.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ - Πόσο στο πνεύμα απλά της ενίσχυσης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου είναι μια νέα συμφωνία που βάζει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των εγχώριων τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων αλλά  κυρίως πόσο κοντά σε αυτό το πνεύμα είναι η ουσιαστική παράδοση της διοίκησης σε μόνιμη επιτροπή ελέγχου της Τρόικας; Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ...

Η ασφαλής χρήση του Διαδικτύου από τους ανήλικους χρήστες είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εκπαίδευση, τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και μέσα στο σχολείο, ξεκινώντας από πολύ μικρή ηλικία, τονίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σχολιάζοντας τους online κινδύνους που ελλοχεύουν για τα παιδιά.

Το τέλος του πολέμου στο Ιράκ κήρυξε ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ανακοινώνοντας την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων έως το τέλος του χρόνου και σημαίνοντας την ολοκληρωτική απεμπλοκή των ΗΠΑ μετά από σχεδόν εννιά χρόνια σε αυτό το δύσκολο και αιματηρό μέτωπο.

«Όπως υποσχέθηκα, τα στρατεύματά μας που παραμένουν στο Ιράκ θα επιστρέψουν ως το τέλος του έτους. Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράκ θα έχει τελειώσει», τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου κινείται σαν πολιτικό εκκρεµές µεταξύ της καταγγελίας των πολιτικών αντιπάλων του, και ιδιαίτερα του κ. Σαµαρά, και της αναζήτησης της συναίνεσης. ∆ηµιουργείται έτσι ένα γκρίζο πολιτικό σκηνικό, που απαξιώνει το πολιτικό σύστηµα στην αντίληψη των περισσότερων πολιτών και εκθέτει την Ελλάδα διεθνώς.

Βασικές προϋποθέσεις
∆εν µπορεί να υπάρξει πολιτική συναίνεση χωρίς να πληρούνται ορισµένες βασικές προϋποθέσεις. Πρώτον, πρέπει να βελτιωθεί το πολιτικό κλίµα µεταξύ των πρωταγωνιστών του δηµόσιου βίου. ∆εν είναι δυνατό να καταγγέλλει ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου τον πρόεδρο της Ν∆ κ. Σαµαρά στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Οµάδας του ΠΑΣΟΚ λίγες ώρες πριν από την προγραµµατισµένη συνάντησή τους. Εάν ο κ. Παπανδρέου επιδιώκει τη ρήξη, δεν χρειάζεται τις επικοινωνιακές ασκήσεις συναίνεσης, εφόσον δεν ξεγελούν κανέναν. Εάν υποθέσουµε ότι πιστεύει στη συναίνεση, θα πρέπει να αποφεύγει δηµόσιες παρεµβάσεις που συντηρούν ένα κλίµα έντασης.

Με ένα μεγάλο πακέτο βοήθειας, το οποίο θα έρθει να συμπληρώσει αυτό που «τρέχει», θα συνοδεύεται το νέο «κούρεμα» του χρέους που θα αποφασισθεί την Κυριακή το βράδυ, για την Ελλάδα.

Η …λεπτομέρεια είναι εξαιρετικά κρίσιμη και στο οικονομικό επιτελείο προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου κι από κανέναν, το τελευταίο διάστημα.

Στους δρόμους χθες και σήμερα ο Κώστας ο Ελληνας. Για να διαδηλώσει. Να φωνάξει, κι ας μην ακουστεί. Για την πατρίδα του που παραδόθηκε στην επιτήρηση των ξένων και στην άτεγκτη κηδεμονία τους, σαν να ’ταν αυτό το φυσικότερο των πραγμάτων. Για τα δικαιώματά του που χάνονται. Για τους αλλεπάλληλους εκβιασμούς που σαν θηλιά τού φορούν στον λαιμό οι πανικόβλητοι κυβερνήτες του. Για τον εμπαιγμό που υφίσταται από τους ηγέτες του, οι οποίοι εναλλάσσονται μονότονα στον ρόλο του καταστροφέα και του σωτήρα, με σχεδόν μηδενική πια την αξιοπιστία τους. Για τα οικονομικά του που πετσοκόβονται από τα απανωτά χαράτσια, διά των οποίων υποτίθεται ότι αποδεικνύει τον πατριωτισμό του.

Εδώ και μήνες, δυστυχώς, η κυβέρνηση, σε πλήρη σχεδόν αδυναμία να λειτουργήσει αποτελεσματικά, κινείται μεταξύ πανικού και αστειότητας.

Θα μπορούσε να είναι απλώς εξοργιστικό. Φοβάμαι, όμως, ότι είναι και επικίνδυνο. Γιατί, τους ίδιους αυτούς μήνες, σχεδιάζονται αποφάσεις που θα ορίσουν την πορεία της χώρας μας και – πολύ περισσότερο – τη ζωή μας, για πάρα πολλά χρόνια.