.png "English"){kind=small}
Ο «αδύναμος κρίκος» του «αδύναμου κρίκου»…
Πριν από 14 ώρες
Στην αρχή τα δεδομένα προκαλούσαν έκπληξη και σκεπτικισμό. Ηταν η εποχή που τα νούμερα ήταν ανησυχητικά αλλά δεν είχαν γίνει ακόμη απειλητικά. Αυτό συνέβη μερικούς μήνες αργότερα και τότε οι πρώτες αυτές αντιδράσεις έδωσαν τη θέση τους σε ισχυρά συναισθήματα: άγχος, ανασφάλεια, αβεβαιότητα, φόβο. Και μετά ήρθε η επανάληψη που έφερε τη συνήθεια και η συνήθεια τη συγκατάβαση και ενδεχομένως την απάθεια.
Στην έρημο της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής κρίσης, κάποιοι είχαν, προ 40ημέρου έναν αντικατοπτρισμό. Νόμιζαν ότι είδαν μία όαση, ενώ δεν ήταν παρά μόνο άμμος. «Είδαν» ως όαση μία κυβέρνηση Παπαδήμου και τη θεώρησαν λύτρωση. Μάλιστα αρκετά πολιτικά και σχεδόν όλα τα ισχυρά οικονομικά και εκδοτικά κέντρα την πλάσαραν ως μάνα εξ ουρανού για τη σωτηρία της χώρας – για την ακρίβεια την επέβαλαν με συνοπτικές διαδικασίες.
Ίσως θα ήταν πιο ακριβές αν αναφερόμασταν σε δυο χρόνια χαμένων θυσιών αφού το ζήτημα δεν είναι απλά η σταθεροποίηση του ελλείμματος στα επίπεδα του 10% για δεύτερη χρονιά παρά τη φοροκαταιγίδα και τον περιορισμό των εισοδημάτων, αλλά η συνολική αποτυχία μιας πολιτικής που είχε εξαρχής εσφαλμένη αξιολόγηση προτεραιοτήτων και πιεστικό χρονοδιάγραμμα. Κι όσο αν ο αρχικός λογιστικός χειρισμός των στοιχείων έδωσε στο ΠΑΣΟΚ τη δυνατότητα να επαίρεται για πρωτοφανή μείωση του ελλείμματος το 2010, ήρθε ο φετινός ανεπανάληπτος εκτροχιασμός να αποδείξει ότι δεν αρκούσε μια πολιτική διαχείριση ενός δομικού ζητήματος για να υπάρξουν απτά θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.
Στα παιδιά, στους ερωτευμένους, αλλά και στους απελπισμένους, αρέσουν τα παραμύθια. Αποτελούν μια διέξοδο στη μιζέρια της καθημερινότητας και δίνουν προοπτική και μεγαλείο στην περιορισμένη ανθρώπινη οντότητα. Ο πλέον χαρισματικός και επικός παραμυθάς της αρχαίας Ελλάδας υπήρξε ο μέγας Όμηρος. Ο πλέον ταλαντούχος παραμυθάς της σημερινής Ελλάδας, που ξεπέρασε ακόμα και τους πλέον ευφάνταστους εκ των πολιτικών μας, είναι ο Βλάσης Τσάκας.
Αυτό και μόνον εξηγεί γιατί η Ελλάδα του Ομήρου μεγαλούργησε και ενέπνευσε τον παγκόσμιο πολιτισμό και γιατί η Ελλάδα του Τσάκα απαξιώνεται διεθνώς και τίθεται στο περιθώριο της παγκόσμιας κοινότητας μέσα στην καταισχύνη και την ιλαρότητα.
Ο φόβος ενός λαού μήπως χρεοκοπήσει, μολονότι βρίσκεται εντός της Ε.Ε., αποδείχθηκε δικαιολογημένος. Ναι, όσον αφορά την Ελλάδα... Το μεγάλο «κούρεμα» των τοξικών ελληνικών ομολόγων, και με εγγύηση το αγγλικό δίκαιο, ισοδυναμεί με επίσημη πτώχευση. Ουδείς αμφισβητεί πλέον τις προθέσεις τους, ούτε καν τα φαντάσματα της ελληνικής Ιστορίας. Το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση για να αποτρέψει αυτή τη χαριστική βολή. Θα αφήσει τις επικοινωνιακές ασκήσεις και τις ομηρικές αλληγορίες για να παλέψει με τη Λερναία Υδρα; Θα αποδεχθεί ο λαός την προπαγάνδα πως το μεγάλο «κούρεμα» από τους εταίρους μας και με εγγύηση του βρετανικού νόμου απελευθερώνει την Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους;
Του Μανόλη ΔρεττάκηΟι παραπλανητικές επικοινωνιακές μέθοδοι, που χρησιμοποιούν όλες οι κυβερνήσεις, περιλαμβάνουν, δυστυχώς, και τη διαστρέβλωση των εννοιών, προκειμένου να πειστεί η κοινή γνώμη ότι επιτυγχάνουν σε τομείς στους οποίους όλες έχουν αποτύχει τραγικά.
Ενας από τους τομείς αυτούς, ο κρισιμότερος για τα δημόσια οικονομικά της χώρας (δηλαδή τη μείωση των δημόσιων ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους), είναι η πάταξη της τεράστιας διαχρονικής φοροδιαφυγής.
Σε ποσοστό 32,7% προσδιορίζει την εκτίμηση πρόθεσης ψήφου για τη Νέα Δημοκρατία η MRB, στην εξαμηνιαία έρευνα «Τάσεις», που πραγματοποιεί, και δημοσιεύει το site “real.gr”. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται κάτω από το 20%, στο 19,1%, και ακολουθούν το ΚΚΕ με 11,2%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 8,8%, ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός με 7,1%, η Δημοκρατική Αριστερά με 7% και οι Οικολόγοι με 4,7%. Η Δημοκρατική Συμμαχία μένει εκτός Βουλής, με 2,5%.
