Το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν ανήκει πλέον στη φαντασία. Με το 70% των Ελλήνων ψηφοφόρων να στηρίζουν στις εκλογές της 6ης Μαΐου κόμματα που απορρίπτουν τους όρους του μνημονίου, πολλοί επενδυτές θεωρούν πλέον ότι το ρήγμα στην ευρωζώνη των "17" είναι πολύ πιθανό. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μανιωδώς επεξεργάζονται τα διάφορα σενάρια, ενώ παράλληλα καλούν την Αθήνα να εμμείνει στις συμφωνίες για λιτότητα και μεταρρυθμίσεις. Εάν αυτές οι ελπίδες εξανεμιστούν και η Ελλάδα βρεθεί εκτός, τι θα ακολουθήσει, αναρωτιούνται οι FT...

Του Σταύρου Λυγερού

Παρά το γεγονός ότι την προηγούμενη εβδομάδα τα κόμματα θόλωσαν για μικροπολιτικούς λόγους την εικόνα, ήταν εξαρχής σαφές ότι το κλειδί για τον σχηματισμό κυβέρνησης το έχει η ΔΗΜΑΡ. Ο Κουβέλης αρνήθηκε την Παρασκευή σύμπραξη μόνο με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, αλλά θα πρέπει να περιμένουμε τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εκεί θα φανεί εάν θα ανοίξει ή όχι ο δρόμος. Η γέφυρα που θα του στήσουν για να μεταβεί από τη μία όχθη στην άλλη θα είναι πιθανόν μία πολιτική δήλωση για επαναδιαπραγμάτευση ή για σταδιακή απεμπλοκή από το Μνημόνιο, ενώ δεν αποκλείεται να συμφωνηθεί η στήριξη κυβέρνησης προσωπικοτήτων.

Από τον Στάθη Παλαιολόγο

Το πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει από τη σύσκεψη των τριών αρχηγών υπό τον κ. Παπούλια είναι ότι επιβεβαιώθηκε το αδιέξοδο. Τα κόμματα έμειναν, σε κλίμα έντασης, στις γνωστές θέσεις τους.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ - Οι "απειλές" του ντόμινο που ακούγονται κυρίως από την αριστερά, μπορεί να έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Να παρθούν δηλαδή, μετά τη δική μας έξοδο από την Ευρωζώνη, εκείνες οι πρωτοβουλίες (ευρωομόλογο, ενίσχυση μηχανισμών) που θα συγκρατήσουν σε ελεγχόμενα επίπεδα τις όποιες επιπτώσεις και θα θωρακίσουν το ευρώ. Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ...

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ - Η Ισπανία αντιμετωπίζει τα κλασικά συμπτώματα υπερχρέωσης του ιδιωτικού τομέα σε περιόδους σταθερής ανάπτυξης. Δημοσιονομικά δεν αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα προβλήματα, οι επισφάλειες όμως της "φούσκας" των στεγαστικών δανείων τείνει να διαβρώσει σύσσωμη την οικονομία. Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ...

Ερμηνεία του Συντάγματος κατά το δοκούν επιχειρούν να κάνουν ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι τα τελευταία εικοσιτετράωρα προκειμένου να υποστηρίξουν ότι η νέα προσφυγή στις κάλπες θα προκαλέσει αυτόματα παραγραφή των τυχόν αδικημάτων του κ. Γιώργου Παπανδρέου και Γιώργου Παπακωνσταντίνου για τους χειρισμούς τους που οδήγησαν τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ και του μνημονίου.

Το εκλογικό αποτέλεσμα μάς ξάφνιασε όλους∙ αυτή η αίσθηση αποτελεί όμως και το μόνο αναμφίβολο εδώ. Διότι ο εκλογικός χάρτης που προέκυψε αποτελεί μια εικόνα. Και η εικόνα αυτή, όπως κάθε άλλη, χρειάζεται ερμηνεία. Ειδικά από τη στιγμή που αυτή συγκροτείται από τόσο αντιθετικές τάσεις, μοιάζει απαραίτητο να μη βιαστούμε να την ερμηνεύσουμε ως μονοσήμαντη έκφραση μιας ενιαίας κοινωνικοπολιτικής τάσης, ενός σαφούς, αποφασιστικού αιτήματος, και πιθανώς να πρέπει να την διαβάσουμε αντί αυτών στην αμφισημία και στην βαθιά αμφιθυμία της.

Κάτι πάει να γίνει. Και μακάρι οι ενδείξεις να επιβεβαιωθούν στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν θα μπορούσε να διασφαλιστεί, άλλωστε, η όποια προσέγγιση στη διάρκεια των διερευνητικών εντολών, γιατί θα έμοιαζε να αποτελεί έμμεσα επίτευγμα του έχοντος τη διερευνητική πρωτοβουλία στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Οι ώρες είναι κρίσιμες και αυτό το γνωρίζει η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών, εκτός ίσως από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Πάνο Καμένο, οι οποίοι θεωρούν ότι εκφράζουν τη γνήσια έκφραση της εντολής που έδωσαν οι πολίτες της 6ης Μαΐου. Προσωπικά εκτιμώ ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει και να ερμηνεύει όπως θέλει τη ψήφο που έλαβε. Υπάρχει όμως και μια πραγματικότητα, η οποία δεν επιδέχεται ερμηνειών αλλά απαντήσεων.

Στις πρόσφατες εκλογές, ζήσαμε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, του δικομματισμού. Ήταν αναμενόμενο, ήταν αναπόφευκτο και δεν θα πρέπει να ξενίζει κανέναν, αφού οι λόγοι ήταν σαφείς: Πρώτον, η ύφεση που γκρέμισε ουσιαστικά το δίπολο, που έβαλε «λουκέτο» σε δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, βύθισε τους πολίτες -κυρίως τους νέους- στην ανεργία, «έπνιξε» την επιχειρηματικότητα και «στραγγάλισε» την πραγματική οικονομία και την αγορά, στερώντας κάθε ελπίδα για το αύριο.

Τουλάχιστον σε τέσσερα - αρκούντως υψηλά- εμπόδια δείχνει να προσκρούει μέχρι στιγμής το σχέδιο του Αντώνη Σαμαρά να επαναφέρει στη Νέα Δημοκρατία τα ... «απολωλότα πρόβατα» - την Ντόρα Μπακογιάννη, το Γιώργο Καρατζαφέρη, το Στέφανο Μάνο. 

Ενδεικτική ήταν η δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του ΛΑΟΣ, Γιώργου Κύρτσου, ο οποίος είπε πως δεν αρκεί μια απλή ατάκα, μια απλή αποστροφή του λόγου του κ. Σαμαρά για να εξεταστεί στα σοβαρά ενδεχόμενο επιστροφής. Ο κ. Κύρτσος υπογράμμισε πως εάν η Νέα Δημοκρατία έχει κάτι συγκεκριμένο να προτείνει, θα πρέπει να το κάνει – αναλυτικά και με σαφήνεια.