Μετά και την εμπειρία του τελικού σταδίου της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, για την οριστικοποίηση των μέτρων του Μνημονίου ΙΙ, και κυρίως την προσπάθεια άμβλυνσης των διαβρωτικών συνεπειών τους για την ελληνική κοινωνία, στη Νέα Δημοκρατία συνειδητοποίησαν ότι η επίτευξη αυτοδυναμίας στις κάλπες των επερχόμενων εκλογών, αποτελεί μονόδρομο. Για το παρόν και κυρίως το μέλλον του τόπου.

Στο 1 προς 10 διαμορφώθηκε το καθεστώς των προσλήψεων στις ανώνυμες εταιρείες, στις οποίες το ελληνικό Δημόσιο ασκεί αποφασιστική επιρροή, με τροπολογία που πέρασε χθες το βράδυ, ενώ αντίθετα το 1 προς 5 διατηρήθηκε για τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.

Πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα ακόμα βήμα μιας σειράς ενεργειών, που στόχο έχουν να μειώσουν τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, για την εξοικονόμηση πόρων, προκειμένου να αποφευχθεί ο «σκόπελος» της συνταγματικής επιταγής, που απαγορεύει τις απολύσεις στο Δημόσιο.

Το ότι μόνο μια συνεργασία της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ μπορεί μετεκλογικά να υλοποιήσει το μνημόνιο αποτελεί κοινό μυστικό στο πολιτικό μας σύστημα. Το ότι θα τους φτάνουν τα ποσοστά είναι αμφίβολο. Αλλιώς πάντως δεν γίνεται και αν στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων δόθηκαν κάποιες διαβεβαιώσεις στους εταίρους για το πολιτικό σκηνικό μετά τις εκλογές, κατέτειναν στο ότι τα δύο κόμματα θα συνεργαστούν και θα έχουν επαρκή πλειοψηφία.

Η κατάσταση στην Ελλάδα είχε φθάσει πια «στο αμήν»!..
* Τα Δημόσια Ταμεία δεν είχαν για να συνεχίσουν να πληρώνουν μισθούς...
* Τα Ασφαλιστικά Ταμεία στέρεψαν κι αυτά μέχρι δεκάρας, ώστε οι συνταξιούχοι να κινδυνεύουν να χάσουν και τη σύνταξή τους!..
*...Και, συγχρόνως, να μας πνίγει το τεράστιο χρέος πάνω από 300 δισ. ευρώ!..
* Η ελληνική χρεοκοπία ήταν πια προ των πυλών...

Η ελληνική Πολιτεία αδυνατεί να επιτελέσει ακόμη και λειτουργίες που ανήκουν στον σκληρό πυρήνα κάθε σύγχρονου κράτους, όπως να εγγυηθεί την ασφάλεια προσώπων και περιουσιών. Για τις τεράστιες καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλες πόλεις, σοβαρές εξηγήσεις ή ανάληψη πολιτικής ευθύνης δεν υπήρξαν, πέρα από την ομολογία της Αστυνομίας ότι αιφνιδιάστηκε για ακόμη μια φορά.

Eχει ένα μπρεχτικό στοιχείο αυτή η βίαιη κοινωνική αναδιάταξη που συντελείται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Είναι το ιδανικό σκηνικό για τη Τζένη των Πειρατών να θριαμβολογήσει για τη διάσωση του μπορντέλου, του μοναδικού κτιρίου που μένει ακόμη όρθιο στην πόλη. Κι όταν κληθεί να αποφασίσει ποιος θα κρεμαστεί, θα απαντήσει: «Ολοι» και πάνω από τα κουφάρια θα πει: «Ετσι». Το «μαύρο καράβι» του Μπέρτολτ δεν ήρθε, ήρθαν όμως ο κανιβαλισμός και η μικρόψυχη χαιρεκακία, όπως διαπιστώνουμε από τον καθημερινό αλληλοσπαραγμό της ελληνικής κοινωνίας.

Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει την αρχή ότι όποιος ζει πάνω από τις δυνατότητές του προορίζεται αναπόφευκτα να βιώσει μιαν οδυνηρή προσγείωση, που κύρια χαρακτηριστικά της είναι η δραστική υποβάθμιση του επιπέδου ζωής του πληθυσμού ακόμη και αφού οι αριθμοί αρχίσουν εκ νέου να ανακάμπτουν.

Η Κρίση δεν είναι μόνο αμείλικτη, αλλά έχει και ανεπανάληπτη αίσθηση της ειρωνείας: πώς αλλιώς να σχολιάσει κανείς το γεγονός ότι ενώ η ευρωζώνη βρίσκεται επί ξυρού ακμής, η χώρα που πρώτη και με τον πιο θεαματικό τρόπο βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού το μοιραίο φθινόπωρο του 2008, είδε τις μέρες αυτές την πιστοληπτική της αξιολόγηση να αναβαθμίζεται και τα CDS της να κυμαίνονται στα επίπεδα του Βελγίου;

Οι αποφάσεις του Eurogroup, εάν συνδυαστούν με την παραδοσιακή πολιτική, διοικητική αδράνεια που χαρακτηρίζει τη χώρα μας, θα οδηγήσουν σε δραματικό αδιέξοδο.

Η δέσμευση σε ειδικό λογαριασμό των χρημάτων που απαιτούνται για τη διαχείριση του δημόσιου χρέους θα οδηγήσει, εντός του 2012, σε εσωτερική στάση πληρωμών, εάν δεν μειωθούν δραστικά το δημοσιονομικό έλλειμμα και το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Τη σημασία της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας γενικά και των ελληνικών επιχειρήσεων ειδικότερα, έχουμε επανειλημμένα επισημάνει. Το ζήτημα αποκτά τώρα μεγαλύτερη σπουδαιότητα, αφού από αυτήν εξαρτάται το μέλλον της χώρας γενικώς, αλλά και των πολιτών ειδικότερα.

Με την ολοκλήρωση του PSI και τη λήψη του δανείου των 130 δισ. ευρώ, η ανταγωνιστικότητα πρέπει να γίνει το πρώτιστο, το κύριο μέλημα της κυβέρνησης. Κι όταν λέμε ανταγωνιστικότητα δεν εννοούμε αυτήν την καρικατούρα, αυτήν τη βλακεία με τους κατώτερους μισθούς.