ΤΗΝ ώρα που γράφεται το παρόν άρθρο πυρετός επικρατεί στα κόμματα, όπου συντάσσονται οι λίστες των υποψήφιων βουλευτών για τις προσεχείς εκλογές.

Η πραγματικότητα που κυριαρχεί σήμερα είναι ότι έτσι όπως έχει χρεοκοπήσει το πολιτικό σύστημα, από τους 300 της Βουλής ζήτημα είναι αν εκλεγούν οι 100! Τους άλλους, ιδίως τους παλαιούς και φθαρμένους, θα τους φάει η μαρμάγκα!.. Και θα επικρατήσουν οι νέοι και άφθαρτοι…

Εντός της επόμενης εβδομάδας αναμένεται να ανακοινώσει ο Αντώνης Σαμαράς τις οριστικές αποφάσεις του για την πολιτική τύχη των διαγραφέντων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι καταψήφισαν το Μνημόνιο ΙΙ και είδαν την πόρτα της εξόδου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, στη συνέχεια ωστόσο ψήφισαν τη δανειακή σύμβαση στη Βουλή, και επέλεξαν να μην μετακινηθούν στους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Τείνω να πιστέψω πως ζούμε σε μια χώρα που κατοικείται από μαϊμούδες, από τυφλούς που βλέπουν, από ανάπηρους που περπατούν και από αγρότες που ξημεροβραδιάζονται στα μπουζούκια με τα λεφτά των κουτόφραγκων.

Να «ξανασκεφτούμε την Αθήνα» κάλεσε χθες, δημόσια, το Ιδρυμα «Α. Ωνάση» πολίτες, πολιτικούς και ηγεσία της χώρας, γιατί –και σε αυτό συμφωνούμε όλοι- η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το κέντρο δεν απαξιώνει μόνον την πρωτεύουσα αλλά την Ελλάδα! Το αληθινά παρήγορο και ελπιδοφόρο είναι πως το μήνυμα που απηύθυνε ο πρόεδρος του Ιδρύματος, Α. Παπαδημητρίου, το αποδέχτηκαν με την παρουσία τους όλες οι πολιτικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, αναγνωρίζοντας ότι στην Αθήνα δεν υπάρχει πια ζωή. Και μόνο να σκεφθεί κανείς ότι καμία άλλη πρωτεύουσα, τουλάχιστον στην Ευρώπη, δεν παρουσιάζει την εικόνα της απαξίωσης της Αθήνας, αντιλαμβάνεται γιατί η πρόταση «να ξανασκεφτούμε την Αθήνα» αποτελεί τη μόνη ελπίδα σωτηρίας που έχει το ιστορικό της κέντρο.

«Εγώ προβλέπω εκλογές στις 29 Απριλίου», δήλωσε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στον ΑΝΤ1.

«Θέλω αυτοδυναμία και θα αγκαλιάσω όλο το Έθνος», τόνισε ο Α. Σαμαράς, προσθέτοντας ότι «θέλουμε αυτοδυναμία για να μπορούμε να παίρνουμε αποφάσεις».

Βαδίζοντας στις εκλογές, ο ένας προφανής κίνδυνος είναι να αρχίσουν τα κόμματα να πλειοδοτούν στην ανευθυνότητα και τη φαυλότητα. Το ζήσαμε συχνά στο παρελθόν - «λεφτά υπάρχουν!»…Υπάρχει, όμως, κι ένας δεύτερος κίνδυνος, κατά τη γνώμη μου πολύ σοβαρότερος…

Να μην πουν τίποτα. Να μη σχεδιάσουν τίποτα. Να μην προτείνουν τίποτα. Και να υποταχθούν στην άποψη ότι «όλα προβλέπονται στη δανειακή σύμβαση και για τα υπόλοιπα φροντίζουν η τρόικα και το Eurogroup»!

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει σημερινό δημοσίευμα των Financial Times , σύμφωνα με το οποίο μια Ελληνική κυβέρνηση συνεργασίας υπό την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσε να ανοίξει νέους δρόμους συνεργασίας με την Ρωσία.

Συγκεκριμένα όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η πρόσβαση για την Ρωσία στην Μεσόγειο έχει μεγάλη στρατηγική αξία. Οι Financial Times τονίζουν πως οι μετρημένες μέρες του Μπασάρ Αλ Άσαντ στην Συριά προβληματίζουν την Ρωσία, η οποία και χρησιμοποιεί τις ναυτικές βάσεις στην Λατάκια και την Ταρτούς.

Η εύθραυστη παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει σήμερα πολλά ρίσκα: το ρίσκο άλλης μιας έξαρσης της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης, το ρίσκο μιας χειρότερης του αναμενόμενου επιβράδυνσης στην Κίνα και το ρίσκο υποχώρησης της οικονομικής ανάκαμψης των ΗΠΑ. Αλλά το πιο σοβαρό ρίσκο προέρχεται από την περαιτέρω άνοδο των τιμών πετρελαίου.

Η τιμή του αργού μπρεντ, που το 2011 ήταν κάτω των 100 δολαρίων, άγγιξε πρόσφατα τα 125 δολάρια το βαρέλι. Κι αυτό οφείλεται στο φόβο. Υπάρχουν άφθονα πετρελαϊκά αποθέματα και η ζήτηση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι περιορισμένη εξαιτίας του περιορισμού της χρήσης των αυτοκινήτων και την αδύναμη ή και αρνητική οικονομική ανάπτυξη στις ΗΠΑ και την Ευρωζώνη. Για να το πούμε απλά, η αυξημένη ανησυχία για ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν έχει δημιουργήσει ένα πρίμιουμ κινδύνου.

Ο Γιώργος Παπανδρέου περνά στα χέρια της ιστορίας: αποτελεί πλέον παρελθόν και για το ΠαΣοΚ. Μιλώντας προχθές στο BBC, έκλεισε έναν κύκλο από εκεί που είχε πριν από δύο και κάτι χρόνια αρχίσει: τον κύκλο μιας χώρας που εξευτελίζει τον εαυτό της παγκοσμίως αυτοκατηγορούμενη και αυτοστοχοποιούμενη. Εκει λοιπόν δήλωσε ότι δεν ήθελε να γίνει πολιτικός και ότι θα του πήγαινε πιο πολύ να ανοίξει σχολή, να διδάξει, κάτι που φαίνεται να σκέπτεται. Κρίμα που δεν το είχε πει αυτό νωρίτερα, το 2007, όταν ένα εκατομμύριο «φίλοι και μέλη» του ΠαΣοΚ τον έχριζαν ηγέτη τους, ψηφίζοντας όνομα αντί για αρχηγό, κατά την πλέον παλαιοκομματική βαλκανική εκδοχή της… συμμετοχικής δημοκρατίας. Αν το είχε πει τότε, ίσως η χώρα σήμερα να ήταν εντελώς διαφορετική.

Ανάλογα με τον αριθμό των κομμάτων που θα ξεπεράσουν το όριο του 3% θα αυξάνεται και το απαιτούμενο όριο της αυτοδυναμίας.

Αν, δηλαδή, τα κόμματα είναι 7 το όριο είναι το 36%, αν είναι 8 το 37%, αν είναι 9 το 37,8 % κ.ο.κ.