Ο Κώστας Τσιμάρας θα είναι τελικά ο νέος Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας, διαδεχόμενος τον Θανάση Σκορδά, ο οποίος υπουργοποιήθηκε από τον Αντώνη Σαμαρά, μετά τη νίκη στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Δυστυχώς, δεν πρόκειται για ποδόσφαιρο: βάζεις το γκολ, πανηγυρίζουν οι οπαδοί στις κερκίδες... Όσο κι αν οι απλοϊκές και επίπεδες προσεγγίσεις είναι συχνά θελκτικές, τα πράγματα στην ευρωζώνη είναι κάτι παραπάνω από μπλεγμένα και οι χθεσινές αποφάσεις κάθε άλλο παρά τα ξεκαθάρισαν: είναι ίσως μία από τις κλασικές εκείνες περιπτώσεις, που η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που φαίνεται.

Αναζητείται νέα οικονομική πολιτική επειγόντως. Η κυβέρνηση οφείλει τάχιστα -δεν υπάρχει ούτε μέρα για χάσιμο- να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο, το οποίο θα βάζει φρένο στην ύφεση και στην ανεργία και σταδιακά θα οδηγεί τη χώρα στην έξοδο από το τούνελ, ένα σχέδιο που θα υπηρετεί τον στόχο για πρωτογενή πλεονάσματα το συντομότερο δυνατό.

Του Φίλιππου Σαρρή

Η επιλογή του Γιάννη Στουρνάρα για τη νευραλγική θέση του υπουργού Οικονομικών, συνοδεύεται από την αυτονόητη επιθυμία του νέου “τσάρου” της οικονομίας, να μετακομίσει δίπλα του στενούς συνεργάτες και τεχνοκράτες που εμπιστεύεται, πολλοί εκ των οποίων έχουν βρεθεί διαχρονικά στο πλευρό του, όπως πρόσφατα στο ΙΟΒΕ.

Το δυαδικό μοντέλο ανάπτυξης – υπανάπτυξης στο εσωτερικό της ΟΝΕ δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστεί επ’ άπειρον. Οδηγούσε, αργά ή γρήγορα, σε αδιέξοδο. Το αδιέξοδο πήρε τη μορφή της υπερχρέωσης. Με δεδομένη την αδυναμία υποτίμησης του ευρώ και χωρίς αποτελεσματική και ταχεία στήριξη εκ μέρους των δυνατών οικονομιών, η υπερχρέωση οδηγούσε λίγο–πολύ αυτόματα στην πτώχευση.

Για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου του ΟΠΑΠ προορίζεται -σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες- ο πρώην υπουργός Οικονομικών της ΝΔ Γιάννης Παπαθανασίου, που είναι πρώτος επιλαχών βουλευτής της Β' Αθήνας μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Θα κληθεί να αντικαταστήσει τον Γιαννη Σπανουδάκη.

Δυσοίωνα είναι τα μηνύματα από το εξωτερικό και κυρίως από τη Γερμανία, για την αποδοχή του κειμένου της τρικομματικής προγραμματικής συμφωνίας και κυρίως για τα μέτρα ανακούφισης που περιέχει, για μια οικονομία που βουλιάζει στην ύφεση.

Οι πρώτες αντιδράσεις σηματοδοτούν ότι η ελληνική αντιπροσωπεία θα έχει ιδιαίτερα δύσκολο έργο στην αυριανή Σύνοδο Κορυφής, αλλά το ίδιο ισχύει και για το νέο υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, την επόμενη εβδομάδα, που θα ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, οι οποίες θα είναι μακρές και δύσκολες.

Η Κύπρος λοιπόν ζητά και αυτή λεφτά από την Ευρώπη και οσονούπω θα αποκτήσει το δικό της μνημόνιο (κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, περικοπές στο σύστημα Yγείας, απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων κοκ). Βέβαια περισπούδαστοι αναλυτές ορκίζονταν μέχρι την τελευταία στιγμή ότι η Κύπρος θα βρει λεφτά στην Ρωσία και την Κίνα και δεν θα πέσει στα νύχια του ευρωπαϊκού Βορρά. Δυστυχώς όμως οι Ρώσοι και οι Κινέζοι δεν διαβάζουν, όλοι τους, ελληνικές και κυπριακές εφημερίδες και έτσι άφησαν αβοήθητο τον σύντροφο Χριστόφια. Τώρα θα μου πείτε πώς ένα μαρξιστικό λενινιστικό κόμμα, όπως το ΑΚΕΛ, δέχεται η χώρα που κυβερνά, να προσφεύγει σε «μηχανισμούς στήριξης»… Έλα ντε!