Ο «αδύναμος κρίκος» του «αδύναμου κρίκου»…
Πριν από 14 ώρες
Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στο χαρακτηρισμό του χρέους ως επαχθούς (αβάσταχτο) ή ως απεχθούς (μη νόμιμο) κι αυτή είναι η νομική διαδρομή και οι συνέπειες (χρεοκοπία) που υπονοεί ο δεύτερος (τις περιγράφαμε πέρσι στην ανάρτηση «Η Ελληνική χρεοκοπία και τα γεράκια των CDS». Πρακτικά το χρέος μας είναι δεδομένα πλέον επαχθές με την έννοια της αδυναμίας απρόσκοπτης εξυπηρέτησης του στο ύψος που βρίσκεται και με την προοπτική σταθερής υψηλής ανάπτυξης (άνω του 3%) που θα επέτρεπε τη δημιουργία σημαντικών πλεονασμάτων να φαντάζει ονειρική. Τι πιο επαχθές άλλωστε από το να δανείζεις μια χώρα, όπως έκανε η Τρόικα με εμάς, με επιτόκια και πιεστικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής που επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο αντί να ελαφρύνουν το δανειολήπτη; Οι επικίνδυνες διαδρομές αρχίζουν όταν μια πολτική και οικονομική διαπίστωση προσπαθεί να μετατραπεί σε άλλου επιπέδου νομικό επιχείρημα.
Μετά από ένα και πλέον χρόνο οριζόντιων εισοδηματικών περικοπών και υπερφορολόγησης (άμεσης και έμμεσης), με τα γνωστά πενιχρά δημοσιονομικά αποτελέσματα και τον πλήρη εκτροχιασμό των προβλέψεων για την ύφεση, οι «πεφωτισμένοι» μνημονιακοί εγκέφαλοι, εντός κι εκτός Ελλάδας, έρχονται να εντατικοποιήσουν τη χρήση μιας πολιτικής που θα διαψεύσει ακόμα και τις δικές τους αισιόδοξες προβλέψεις για μια αχτίδα ανάκαμψης και σημαντική μείωση του πληθωρισμού το 2012. Τα περισσότερα από τα φορολογικά μέτρα αποτελούν ένα ακόμα καρφί στην βαρύτατα πληγωμένη κατανάλωση συμπιέζοντας κυρίως τα εισοδήματα των μικρομεσαίων που κατευθύνονται σχεδόν ολοκληρωτικά προς αυτή.